ทำไมสิ่งนี้ถึงมีอยู่

คลื่นลูกแรกของแอปตัวละคร AI ทำสิ่งที่สมควรได้รับเครดิต มันพิสูจน์ว่าคนหลายล้านอยากคุยกับตัวละครสมมติ ไม่ใช่ในฐานะของแปลกใหม่ แต่ในฐานะกิจวัตรประจำวัน

นักเขียนทดสอบว่าตัวร้ายจะแก้ต่างให้ตัวเองอย่างไรภายใต้ความกดดัน ผู้เรียนภาษาอยากได้เจ้าของภาษาที่ใจเย็นซึ่งจะอยู่ในบทบาทตลอดสามร้อยข้อความที่ไวยากรณ์พัง คนเล่นโรลเพลย์อยากได้คู่ฉากที่มีเวลามากกว่าที่มนุษย์มี ความต้องการนั้นมีจริง และ Character.AI, Janitor AI, Chai AI กับรายเล็กที่ตามมาอีกยาวก็สร้างชุมชนระดับหลายล้านขึ้นเพื่อตอบมัน

แต่ใครก็ตามที่อยู่ในแอปเหล่านั้นนานเกินไม่กี่สัปดาห์ ก็ชนกำแพงสี่ด้านเดียวกัน

กำแพงด้านแรก การลืม

คุณอาจใช้เวลาสองชั่วโมงก่อร่างน้ำเสียงของตัวละคร ทำให้เขารู้ว่าหมาของคุณชื่อบรูโน และรู้ว่าคุณกังวลเรื่องงานแต่งของพี่สาว แล้วกลับมาอีกสามวันถัดมาเจอคนแปลกหน้าสุภาพที่สวมชื่อเดิม

โมเดลกำลังประกอบบุคลิกขึ้นใหม่จากบริบทช่วงล่าสุด และทุกอย่างที่เก่ากว่านั้นก็หล่นออกทางก้นถังไปเงียบ ๆ ผู้คนแก้ขัดด้วยบล็อกปักหมุด ล็อร์บุ๊ก และพิธีกรรมแนะนำตัวใหม่

กำแพงด้านที่สอง การสมัคร

แอปตัวละครทุกตัวเป็นโลกของตัวเอง มีบัญชีของตัวเอง มีการดาวน์โหลดของตัวเอง มีการแจ้งเตือนของตัวเองที่แย่งพื้นที่บนหน้าจอหลักของคุณ

เพื่อนแนะนำตัวละครมาหนึ่งตัว ตอนนี้คุณต้องติดตั้งแอป สร้างบัญชี ยืนยันอีเมล ยอมรับข้อตกลง แล้วถึงจะได้ทักทาย คนส่วนใหญ่ไม่เคยไปถึงคำทักทาย

กำแพงด้านที่สาม ไม่มีอะไรให้ผู้เขียน

นักเขียนที่สร้างตัวละครดีจริง — น้ำเสียง ตรรกะภายใน จิตวิทยาที่ประณีตแบบที่ต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงกว่าจะจูนลงตัว — ไม่มีทางหารายได้จากงานนั้น พวกเขาให้ฝีมือไปฟรี ๆ แล้วแพลตฟอร์มก็เก็บเงินจากทราฟฟิกที่ฝีมือนั้นดึงมา

รูปแบบนั้นคุ้นเคยจากแพลตฟอร์มโซเชียลมาสิบปี และมันจบแบบเดียวกันทุกครั้ง คือผู้สร้างที่เก่งที่สุดหยุด ย้าย หรือหมดไฟ

กำแพงด้านที่สี่ ไปได้ทางเดียว

บทสนทนาเดินไปข้างหน้าและข้างหน้าเท่านั้น ถ้าคุณอยากเห็นว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าตัวละครของคุณพูดสิ่งที่ยากกว่าเมื่อสองข้อความก่อน คุณต้องลบไปข้างหน้าแล้วหวังว่าโมเดลจะประกอบบริบทที่คุณเพิ่งทำลายไปขึ้นมาใหม่ได้

ทำไมต้อง Telegram ไม่ใช่แอปอื่น

การตัดสินใจแรกกำหนดทุกอย่างหลังจากนั้น คือไม่มีแอปแยก ไม่มีการสมัคร ไม่มีรหัสผ่าน บัญชี Telegram ของคุณคือบัญชี คุณเปิดแชตกับบอทแบบเดียวกับที่เปิดแชตกับคน แล้วคุณก็อยู่ข้างในแล้ว

มีคนแบ่งปันตัวละครให้คุณ แล้วลิงก์ก็เปิดแชต ไม่ใช่หน้าดาวน์โหลด ไม่ใช่กำแพงสมัครสมาชิก — เป็นแชต คุณทักทาย ตัวละครทักทายกลับ และนั่นคือการเริ่มต้นใช้งานทั้งหมด

มันยังหมายถึงการได้รับสิ่งที่ไม่ต้องสร้างใหม่ติดมาด้วย ทั้งการแจ้งเตือนที่ไม่กินแบตเตอรี่เป็นเปอร์เซ็นต์ต่อชั่วโมง การค้นหาทั่วประวัติทั้งหมดของคุณ ข้อความเสียง ไฟล์รูปแนบ และความสามารถในการส่งต่อคำตอบดี ๆ ให้เพื่อน

สิ่งที่ยังไงก็ต้องสร้างใหม่อยู่ดี

เวอร์ชันแรกรันตัวละครทุกตัวในแชตเดียวกับบอท มันใช้ได้ และมันมีเพดาน พอเกินสองสามตัวแชตก็กลายเป็นความยุ่งเหยิงและความทรงจำก็พันกัน มันเป็นสะพาน ไม่ใช่จุดหมาย

จุดหมายมาถึงพร้อมหัวข้อฟอรัม ตัวละครแต่ละตัวย้ายเข้าห้องของตัวเอง พร้อมประวัติของตัวเอง แถบปักหมุดของตัวเอง และการแยกขาดของตัวเอง ความยุ่งเหยิงหายไป และสถาปัตยกรรมก็ตรงกับวิธีที่ผู้คนพยายามใช้มันอยู่แล้วเสียที

ส่วนกำแพงอีกสามด้าน

• ความทรงจำถูกเก็บเป็นข้อเท็จจริงสั้น ๆ ที่อ่านได้ แยกตามตัวละคร ตามหัวข้อ ตามคน — และคุณอ่าน แก้ หรือลบได้ทุกบรรทัด
• คำตอบใดก็ตามแตกกิ่งเป็นเธรดคู่ขนานได้ และทั้งสองยังมีชีวิตอยู่ การได้เห็นอีกเวอร์ชันจึงไม่มีต้นทุน
• ลิงก์แบ่งปันระบุที่มาของคนที่เข้ามาผ่านมัน และส่วนหนึ่งของสิ่งที่พวกเขาใช้จ่ายกลับไปหาผู้เขียน

สิ่งที่มันไม่ใช่

มันไม่ใช่แอปเพื่อน AI คนที่อยากได้คู่ AI ระยะยาวหนึ่งเดียวจะได้รับบริการที่ดีกว่าจากผลิตภัณฑ์ที่ออกแบบมาเพื่อสิ่งนั้นพอดี และก็มีเจ้าที่ดีอยู่

มันไม่ใช่เครื่องมือแบบโลคัล ถ้าคุณอยากรันทุกอย่างบนฮาร์ดแวร์ของตัวเองด้วยการควบคุมเบ็ดเสร็จ หมวดนั้นมีอยู่และชนะเรื่องการควบคุม

มันมีรูปทรงของตัวละครและฉาก โฮสต์ให้ และอยู่ในแอปแชตที่คุณเปิดค้างไว้อยู่แล้ว นั่นคือจุดยืนทั้งหมด และเป็นการอ้างที่แคบกว่าที่หมวดนี้มักอ้างกัน