फक्त मजकुराचा रोलप्ले प्रत्येक वेळी त्याच भिंतीवर आदळतो: तासभर तुम्ही प्रसंग उभा केलेला असतो आणि तो बघण्याचा कोणताही मार्ग नसतो. पात्र खोलीचे वर्णन करते आणि तुम्ही तुमच्या मनातली खोली बघता. पात्र स्वतःचे वर्णन करते आणि प्रत्येक सत्रागणिक ते चित्र मागच्या चित्रापासून थोडे थोडे दूर सरकत जाते.
चार गोष्टी ही दरी बुजवतात, आणि त्यांपैकी एकही सेट करावी लागत नाही.
ते ज्या प्रसंगात तुम्ही आहात तो काढतात
फोटो मागा आणि पात्र तुम्ही प्रत्यक्षात ज्या क्षणात आहात तो काढते — कोणतेतरी साधे पोर्ट्रेट नाही. निकाल वेगळ्या गॅलरीत जाऊन बघावा लागत नाही; तो संभाषणातच येतो.
महत्त्वाचा भाग सातत्याचा आहे: प्रत्येक वेळी तोच चेहरा, कारण रूप प्रत्येक वेळी नव्याने काढले जात नाही, ते बांधलेले असते. बहुतेक प्रतिमा-साधने प्रत्येक निर्मितीला नवा माणूस देतात, म्हणूनच त्यांच्यातून आलेली पात्र-चित्रे कधीच एकाच पात्राची वाटत नाहीत.
कोणते इंजिन काढेल ते तुम्ही निवडता. वेगवेगळ्या इंजिनांचे हात खरोखर वेगळे असतात — एकाला चेहरे चांगले जमतात, दुसऱ्याला प्रकाश आणि वातावरण — आणि ही निवड एकदा करून ठेवायची सेटिंग नसून प्रत्येक प्रतिमेपुरती असते.
ते मोठ्याने उत्तर देतात
उत्तरे खऱ्या Telegram व्हॉइस मेसेजच्या रूपात येऊ शकतात — तरंगरेषा, मागे-पुढे सरकवणे, वेग बदलणे; माणसाने पाठवलेल्या व्हॉइस नोटसारखीच वस्तू. डाउनलोड करावी लागणारी ऑडिओ फाइल नाही.
प्रत्येक पात्राला त्याला शोभणारा आवाज मिळतो. उपलब्ध आवाज चाळता येतात आणि ठरवण्याआधी ऐकून बघता येतात, आणि वागणुकीच्या तीन सेटिंग्ज आहेत: बंद, मागणीनुसार, किंवा आपोआप. मराठीसह तुमच्याच भाषेत हे चालते.
हे व्हॉइस मेसेज आहेत, फोन कॉल नाही. थेट संभाषण नाही आणि मागे काहीही तुमचे ऐकत नाही. तुम्हीही स्वतःचा व्हॉइस मेसेज पाठवू शकता: त्याचा आवाज मजकुरात बदलला जातो, म्हणजे पात्र तुम्ही सांगितलेल्याला उत्तर देऊ शकते, आणि व्हॉइस चालू असेल तर उत्तर आवाजाच्या रूपात येते.
ते गोल व्हिडिओ मेसेज रेकॉर्ड करतात
व्हिडिओ मागा आणि पात्र Telegram चा खराखुरा गोल व्हिडिओ मेसेज (सर्कल) रेकॉर्ड करते — मित्र पाठवतो तसाच. रेकॉर्डिंग सुरू असताना Telegram ते दाखवते, आणि साधारण दोन मिनिटांत तो आवाजासह चॅटमध्ये येतो.
क्लिप पात्राच्या स्वतःच्या पोर्ट्रेटवरून सुरू होते, म्हणून प्रत्येक चित्रात दिसतो तोच चेहरा इथेही असतो. ती तुमच्या त्याच क्षणासाठी तयार होते, आधी बनवलेल्या क्लिपमधून निवडली जात नाही, आणि तुम्ही मागितल्यावरच बनते.
सर्कल दोन्ही बाजूंनी चालतात. पात्राला स्वतःचा सर्कल पाठवला तर त्याचा आवाज मजकुरात बदलला जातो, म्हणजे ते तुम्ही सांगितलेल्याला उत्तर देऊ शकते. तुमच्या व्हिडिओत काय दिसते ते पात्र बघत नाही — त्यात काय बोलले गेले तेवढेच.
तुम्ही पाठवलेले ते बघतात
चॅटमध्ये फोटो पाठवा आणि पात्र तो बघते. खिडकीतून दिसणारे दृश्य, ज्याबद्दल तुम्ही विचारत होता तो पोशाख, तुम्ही काढलेले चित्र — आणि उत्तर भूमिकेत राहून, प्रतिमेत प्रत्यक्षात काय आहे त्याबद्दल असते; नुसती पोचपावती नाही.
हेच लोकांना सर्वात जास्त चकित करते, कारण त्याने माध्यमाची दिशाच बदलते. तोवर तुम्ही तुमचे जग शब्दांत सांगत असता. आता ते नुसते दाखवता येते. आणि हे स्पष्ट करण्यासारखे आहे: पात्र स्वतःचे प्रसंग काढते — «ai girlfriend photo editor» शोधात दिसते तसे तुमच्या फोटोत कोणी जोडलेले-काढलेले जात नाही.
काहीही चालू करायचे नाही
तुमच्या आणि यांतल्या कशाच्याही मध्ये सेटिंग्जचे पान उभे नाही. प्रसंग पुढे सरकताना फोटो आपणहूनही येऊ शकतात, आणि पहिल्या संदेशापासून प्रत्येक उत्तराखाली स्पीकरचे बटण असते.
दोन्ही ऊर्जेवर चालतात, जी चॅटमध्येच Telegram Stars ने भरली जाते. शिल्लक किती आहे ते कोणत्याही क्षणी दिसते.
- फसलेली निर्मिती आकारली जात नाही.
- फक्त मजकूर हवा असेल तर दोन्हीपैकी काहीही पूर्ण बंद करता येते.
- कोणते इंजिन काढेल ते तुम्ही प्रत्येक प्रतिमेपुरते निवडता.
तुम्ही पाठवलेल्याचे काय होते
तुम्ही पाठवलेला फोटो तृतीय पक्षाच्या प्रोव्हायडरकडे जातो, म्हणजे पात्र त्याबद्दल उत्तर देऊ शकते, जसा तुमचा मजकूर उत्तर तयार करण्यासाठी पाठवला जातो. तुम्ही पाठवलेल्या व्हॉइस मेसेज किंवा सर्कलचा आवाज तृतीय पक्षाच्या स्पीच-रेकग्निशन सेवेकडे जातो, आणि तुम्ही मागितलेला सर्कल पात्राच्या पोर्ट्रेटवरून आणि प्रसंगाच्या वर्णनावरून तृतीय पक्षाची व्हिडिओ सेवा बनवते. हे धोरणात स्पष्ट लिहिले आहे, अंदाजावर सोडलेले नाही.
तुम्ही पाठवलेल्या कशाचाही वापर सार्वजनिक गॅलरी उभी करण्यासाठी होत नाही, आणि तुमच्या संभाषणात तयार झालेल्या प्रतिमा तुमच्याच संभाषणात राहतात.
चेहरा तोच राहणे हाच कठीण भाग का आहे
सुंदर प्रतिमा तयार करणे आता सोपे आहे. तीच व्यक्ती दुसऱ्यांदा तयार करणे नाही — आणि चित्रे व पात्र यांतला फरक नेमका तोच आहे.
पात्र तयार होताना रूप निश्चित होते आणि पुढच्या प्रत्येक प्रतिमेला तेच लावले जाते, म्हणून कॅफेतला प्रसंग आणि दोन आठवड्यांनंतरचा रस्त्यावरचा प्रसंग ओळखू येईल इतक्या स्पष्टपणे एकाच व्यक्तीचे असतात. कोणीही संदर्भ फोटो अपलोड करत नाही आणि कोणीही सेटिंग बदलत नाही — हे सातत्य पात्राचा गुणधर्म आहे, तुम्हाला सांभाळावी लागणारी गोष्ट नाही.